Tegenwoordig heb ik alle Psalmen voor Nu CD’s in mijn iPod samen met meer muziek: Eva Cassidy, Johnny Cash, Leigh Nash, en andere dingen. Ik zet hem op Shuffle en merk dat mijn loopjes met Silke meteen veel langer worden als ik muziek luister.
Heb ik nu alle kinderen een CD gegeven, mijmer ik, we krijgen er drie, dus ik bestel er twee bij – het is altijd een licht euforisch moment als ze de CD krijgen: hé de nieuwe, bedankt! Hoe vindt u hem? Bij de Waterlei ga ik de brug over als psalm 81 langskomt, het eerste nummer van Heilig boven alles, Cd 8 alweer: Een stem die ik niet kende, lekker vrolijke muziek, die de openingsregel laat dansen: Vier feest voor God, die ons beschermt. Halverwege komt de donkere omslag gevolgd door die smekende intense toon: Maar later bleek je niet oprecht. / Mijn volk, ik roep je bij je naam, Israël, ik smeek je: luister!
Hoelang zijn we nu al bezig met dit project? Vanaf 2002, eind van dit jaar schrijven we tien jaar psalmen! Al die dichtersvergaderingen, muziek- en totaalvergaderingen vloeien samen tot een straat die ik oploop van het station naar de Bergkerk en een zaaltje waar we zitten rond lange tafels. Het is soms vrolijk in dat zaaltje, humor en gelach, achteloos gelanceerde spitsvondigheden van Len en Ruud die daar meesters in zijn. Het is soms ook spannend. Elke dichter voelt daar wel iets van als ‘zijn’ psalm aan de beurt is, de een zit met natte handen, de ander wil weer ‘in zijn hok’ na bespreking van zijn psalm. Je krijgt heel wat te horen en als dat door de meesten gedragen wordt kun je maar beter iets anders verzinnen, daar groeit je psalm van.
Het valt mij vaak op hoeveel onderlinge hulp er is als een dichter een regel niet passend krijgt op de muziek, de bespreking gaat verder met een volgende psalm, maar intussen zie ik briefjes over de tafel schuiven, suggesties ‘neem vamme aan, zo kan het ’. We proberen maximale winst te putten uit aanwijzingen van collega-dichters en hebraïci en tegelijk zijn we als dichter zelf verantwoordelijk voor de eindtekst. In het verkeer heb je soms bumperklevers. In het psalmverkeer hebben dichter en componist een zekere ruimte nodig om de eigen taal en toon te kunnen laten klinken.
In die tien jaar hebben we geleerd dat een langdurig project als het onze het meest floreert bij een basale houding van hartelijkheid. Gelukkig is die in royale mate aanwezig, het is de stroom waarop we lopen, te weten dat het onderlinge vertrouwen er is – veilig boven alles – en dat we met een bijzonder project bezig mogen zijn. We hebben nog een paar CD’s te gaan met elkaar en met jullie. Het raakt me als ik na afloop van het concert in Houten iemand hoor zeggen: die psalm 109, kippenvel kreeg ik ervan.
In mijzelf klonk psalm 96 na, vooral omdat twee kinderen die zongen. Wat was dat mooi. Hun stemmen klinken in mijn verbeelding als ik via de Zonnewende weer op huis aanga.
Ria Borkent
Ria Borkent is als dichter betrokken bij het Psalmen voor Nu project. Ze schreef onder andere Psalmen voor Nu 84.
